آه اگر دست تـو باز آید و غم هــا ببرد
این همه محنت و غم از دل تنها ببرد
آه اگر این همه آغـوش که من باز کنم
لمس آغـوش تو باز آید و از ما ببرد
عشق یعنی قلم از تیشه و دفتر از سنگ
تا به عمری نتوان دست در آثارش برد
شوکتی بود در این شیوه شیرین روزی
عشق بازاری ما رونق بازارش برد
